zondag 18 december 2011

Ironie in het leven

Vandaag - zondag 18 december - is de dag voordat ik start met de actie StaOpTegenKanker. De actie houdt in dat ik 50% van de omzet van alle geboekte wellnessmassages doneer aan KWF Kankerbestrijding. Voor mij een bijzonder doel waar ik graag een bijdrage aan lever.

Hoe ironisch dat juist vandaag aan het eind van de middag mijn schoonzus is overleden. Ja, je raadt het vast al... aan kanker. Moet het zo zijn? Ik weet het niet, het voelt wel heel vreemd en raar en tegelijkertijd ook wel bijzonder. Alsof ik nog eens extra een seintje krijg dat het doel wel een heel goed doel is.

De eerste twee alinea's tekst kwamen als vanzelf 'uit het toetsenbord'. Nu, twee dagen later dringt het bericht pas goed door. Bijzonder, bizar en tegelijkertijd nog zo onwerkelijk maar o zo definitief.

Twee dagen ben ik pas bezig met de actie maar de reacties zijn enorm fijn. Eigenlijk vreemd dat ik me nu weer realiseer hoeveel mensen er zijn die in meer of mindere mate 'geraakt' zijn door deze ziekte. De openheid van mensen die voor, tijdens of na een behandeling aanwezig is geeft mij enorm veel energie. Ik hoor een verscheidenheid aan verhalen of ervaringen. Fijn dat sommigen hun verhaal vertellen, bijzonder om te horen hoe iemand met deze ziekte omgaat.

Ik sluit deze week af met een begrafenis. Vreemd en ook weer de bizarre link dat deze ziekte helaas nog teveel slachtoffers vraagt. Nabestaanden die, ondanks alles, door moeten gaan met leven. Een verwerkingsproces waar ze vaak alleen voor staan. Soms een buitenwereld die van mening is dat iemand na een bepaalde periode 'er maar overheen' moet zijn. Tja, het leven gaat door maar dat is soms lastig. Verwerking vraagt tijd en bij de één is dat kort en bij de ander lang. Ik kan er alleen maar voor zorgen dat ik er ben voor de ander als dat nodig is.

Ondanks alles wens ik een ieder
Fijne Feestdagen
en een Mooi en Gezond 20TWAALF

Geniet van het leven,
Astrid

donderdag 1 december 2011

Een cadeau voor de Feestdagen

Onze brievenbus is de laatste dagen goed gevuld met speelgoedfolders, luxe cadeau-folders en alles wat je nog meer kunt bedenken. Artikelen waarvan de tekst, op en in de folder, vermeld dat we dit of dat echt nodig hebben om de komende feestdagen goed voor de dag te komen.

In het begin vond ik het wel leuk, even lekker door de folder bladeren. Me verbazen over de vaak nonsense dingen die aangeboden worden. De afgelopen week betrap ik me er steeds vaker op dat ik folders met speelgoed en/of luxe zaken niet meer inkijk en gelijk klaar leg voor het oud papier. Mmm, heet dat nu overdaad?
Ik weet het niet, wat ik jammer vind is dat het veelal als normaal beschouwd wordt om met Sinterklaas of Kerst enorme cadeau's voor elkaar te kopen. Oh en dan vergeet ik nog bijna dat het ook belangrijk is dat we met de aankomende feestdagen ook nog eens goed moeten uitpakken in de keuken. Hertenbiefstuk, everzwijnpaté, kangoeroesteak... pfff teveel om op te noemen.

Wellicht speelt de vraag wel of geen cadeautjes met Sinterklaas of toch liever met Kerst. En de vraag over wat er met de Kerstdagen gedaan wordt, tja die zal ook bij menigeen wel een reden zijn voor een gesprek. Maar vergeten we nu eigenlijk niet waar het zo aan het eind van dit jaar om draait?

Wat ik opvallend vind is dat vanuit allerlei hoeken opmerkingen komen als: "Met Kerst mag niemand alleen zijn." "Samenzijn met familie of vrienden is belangrijk" zijn kreten die ineens geroepen worden. En hoe zit het dan met al die andere dagen van het jaar?

Los van de betekenis van Sinterklaas en of de Kerst ben ik van mening dat het in beginsel misschien gewoon om iets heel simpels gaat: aandacht! Aandacht voor een medemens.
Aandacht kun je niet kopen met cadeau's of met eten. Oprechte aandacht geef je aan een ander vanuit je hart. Het is voor mij daadwerkelijk luisteren naar de ander en reageren op de signalen of vragen die hij/zij geeft.

Als iemand aandacht voor mij heeft en oprecht luistert, reageert op signalen die ik afgeef en antwoord geeft op mijn vragen dan is dat onbetaalbaar. Een bijzonder cadeau dat niet te koop is, misschien juist wel omdat het zo bijzonder is.
En zo, in deze laatste maand van dit jaar, ben ik gaan nadenken over wat ik ga geven. Geven aan mijn man, mijn ouders, mijn schoonouders, vrienden, aan jou en aan mezelf. Mijn cadeau ligt al klaar, is vrij verkrijgbaar, heeft een eigen mooie verpakking en ik vind het vanzelfsprekend en toch bijzonder. Het heet: Aandacht.
Een mooie zin die ik op Internet tegenkwam en waar ik graag deze blog mee afsluit:

Alles wat je aandacht geeft groeit

vrijdag 25 november 2011

Sta op tegen Kanker!

Een kleine twee weken terug kwam er een 'tweet' voorbij. (voor mensen die deze term niet kennen. Een 'tweet' is een kort berichtje dat via Internet verspreid wordt) Tja zul je misschien zeggen... dus? Ja, deze 'tweet' was voor mij bijzonder en ik werd dan ook direct geprikkeld om actief bij te dragen aan dit evenement. Waar gaat het om vraag je je misschien af. Ik zal het uitleggen.

In het bericht stond dat op 30 december aanstaande een Winterfair georganiseerd wordt door Bistro Barones en Yumba events. Informatie over de Winterfair verschijnt binnenkort in de regionale bladen. De opbrengst van deze Winterfair is bestemd voor KWF kankerbestrijding.

Iedereen kent of heeft vast wel iemand die getroffen is door deze ziekte. Ik ben hierin geen uitzondering en voor mij stond dan ook gelijk vast dat ik een actieve bijdrage wilde leveren. Ik heb daarom besloten om:
50 procent van de omzet 
van alle Wellnessmassages 
in de week voor Kerst 
te doneren aan 
KWF kankerbestrijding

Wil jij genieten van een heerlijke wellnessmassage en tegelijkertijd een steentje bijdragen aan een goed doel? Maak dan snel een afspraak want het aantal plaatsen is beperkt.

Mocht je niet in de gelegenheid zijn om in die week een wellnessmassage te ondergaan dan kun je vanaf 1 december jouw bijdrage in een speciale pot in de praktijk storten.

Wat doe jij? Mijn antwoord heb je net gelezen, ik sta op tegen kanker...

Meer informatie over de Winterfair vind je op:
Barones4KWF of Yumba events

dinsdag 15 november 2011

Geven is

ook ontvangen!

Met deze zin werden mij deze week een aantal zaken helder. In deze blog deel ik mijn ervaring met jullie en schrijf ik graag iets over wat mij is overkomen.

In een gesprek met een coach werden mij een aantal vragen gesteld. Vragen over wat ik het liefst doe op werkgebied? Waarom ik dat het liefst doe? Helemaal precies kan ik de vragen niet meer herhalen maar een aantal vragen zijn me bijgebleven, waaronder de vraag over: geven.

Alles (weg)geven?
Ik vind het prettig om te geven en om kennis te delen. Over de redenen van geven en wat dat met mij doet vind ik voor deze blog minder belangrijk. Het mogelijke gevolg van geven vond en vind ik echter wel iets om over na te denken.
Mijn coach zei me dat als ik geef aan persoon A en vervolgens aan persoon B en ook nog aan persoon C en vervolgens ook nog aan ... tja, vul het lijstje maar aan. Afijn, ik kon mij een beeld voorstellen waarbij ik op den duur zoveel weggegeven zou kunnen hebben dat ik niets meer over zou houden. Onder andere voor mezelf, bijna letterlijk komt het erop neer dat ik alles, inclusief mezelf, weggegeven zou hebben.

Geven heeft een keerzijde
Verder pratend kwam het gesprek op waarom alleen geven op den duur niet werkt. Eigenlijk best simpel, achteraf gezien maar toch ... voor mij een eye-opener. Ik zal het toelichten. Ik ben van mening dat ik deel uitmaak van een groter geheel. Gezamenlijk kunnen heel mooie en bijzondere dingen mogelijk gemaakt worden.
Geven vind ik makkelijker dan ontvangen. Als ik alleen maar geef voeg ik misschien voor nu wel iets toe maar op de lange duur werk ik het grotere geheel juist tegen. Anderen binnen het grotere geheel willen namelijk ook kunnen geven. Een vereiste is dan natuurlijk dat er ook ONTVANGERS zijn.

Naast geven moet ik dan ook openstaan om te kunnen ontvangen. Op deze manier ontstaat er een evenwicht tussen geven en ontvangen. Wow, zo had ik het nog niet eerder bekeken en jemig wat is het toch eigenlijk logisch. Als ik alleen maar wil geven en niet wil / kan ontvangen ontneem ik een ander de mogelijkheid om te kunnen geven. Ik plaats feitelijk een soort van hek of muur om mezelf heen waardoor ik niet optimaal kan functioneren in het grotere geheel.


Vanaf nu zal ik dan ook geven maar sta ik zeker open om te mogen ontvangen.
Wat een mooi leermoment. Normaal noem ik geen namen in een blog maar nu maak ik heel graag een uitzondering. Tineke, dank je wel.




woensdag 9 november 2011

De perfectie van imperfectie

Deze titel kwam ineens naar boven toen ik afgelopen week een aantal maal lekker door het bos heb gelopen. Nu met de herfstkleuren denk ik weer terug aan vroeger. Mooie blaadjes verzamelen om ze tussen - ja, toen was dat nog - de bladen van een dik telefoonboek te laten drogen. Ja en over dat mooi dacht ik later na.
Wat is mooi? Houdt het in dat alle bladranden helemaal gaaf zijn? Dat de kleuren voldoen aan bepaalde eisen? Of is mooi iets totaal anders... geen idee. Feit is wel dat mooi voor de één heel anders kan zijn dan voor de ander.


En dan op zoek naar het voor mij juiste blad. Hoe perfect is het juiste blad? Als ik deze gedachte verder doortrek en op mezelf spiegel komt de gedachte naar boven over: hoe hoog leg ik de lat voor mezelf? Hoe perfect wil of moet ik zijn? En wanneer weet ik dat perfect echt perfect is? En voor wie doe ik dat 'perfect zijn' dan? Vragen waar alleen ik een antwoord op kan geven.

De lat hoog leggen om beter te presteren?
Ik stel best hoge eisen aan mezelf. De afgelopen jaren heeft die hoge lat me me positieve maar zeker ook negatieve dingen opgeleverd. Met name de negatieve aspecten hebben me aardig wat hoofdbrekens gekost en schoot ik soms in een neerwaartse spiraal. Dat laatste overkomt me gelukkig steeds minder en heeft te maken met het weglaten van de lat. Mijn leermoment in deze: goed is vaak al goed genoeg.

Hoogspringen stelt hoge eisen
In een workshop die ik afgelopen jaar heb gevolgd kwam ik tot de conclusie dat ik met het leggen van de lat mezelf juist enorm beperk. Een korte toelichting hierop is misschien handig. Vergelijk dit met hoogspringen. Hoe hoger de lat ligt, hoe minder fouten je kunt en mag maken. Je raakt namelijk veel sneller de lat of als de lat erg hoog ligt... spring je er gewoon onder door. 

Afijn voor mij kwam tijdens deze workshop een mooie gedachte naar boven. Als ik de lat voor mezelf iets lager leg creëer ik ruimte. Meer ruimte geeft mij misschien nog wel meer kansen om dat te doen wat ik leuk vind. En, heel belangrijk: als de lat lager ligt is het vaak ook goed en levert het me juist energie op. Laat ik de lat te hoog liggen dan voldoe ik vaker niet aan de eis die ik mezelf stel en kost het energie... 

Mijn leermoment in deze was dan ook heel duidelijk:
De perfectie van imperfectie betekent voor mij dan ook:

Goed is goed genoeg

maandag 24 oktober 2011

Herfst, de natuur last een pauze in


Vandaag, 24 oktober 2011 en het was een geweldig mooie dag. Ik heb een heerlijk lange wandeling in de  bossen gemaakt en vond het echt genieten. De kleuren, de verdwaalde bloemen, de geluiden van de vogels en verder gewoon niets... rust.
Herfstkleuren - foto door mij gemaakt tijdens de wandeling
Bijzonder om eens op een doordeweekse dag door de bossen te lopen en gewoon niemand tegen te komen. Heerlijk om vanuit huis na een paar minuten langs weilanden te lopen en uiteindelijk in de bossen terecht te komen.

Als ik alleen een stuk ga wandelen heb ik tijd om van alles de revue te laten passeren. Wat heb ik de afgelopen tijd gedaan, kan ik iets verbeteren en tja eigenlijk borrelt er wel van alles op. Zo realiseerde ik me dat ik de laatste maanden aardig wat oude zaken opgeruimd heb waardoor ik ruimte heb gecreëerd voor nieuwe dingen.

Misschien is opruimen wel een natuurlijk iets. In de herfst verkleuren de blaadjes om vervolgens af te vallen en als voedsel te dienen voor allerlei beestjes, schimmels en paddestoelen. En niet te vergeten de eikeltjes, beukenootjes, kastanjes en andere vruchten die inmiddels voor een groot deel al opgeslagen liggen. Opgeslagen in de 'voorraadkasten' van onder andere eekhoorns zodat zij de winter goed door kunnen komen.

De blaadjes, vruchten en noten die afgevallen zijn hebben dan ook een functie. Ik heb heel lang een hekel gehad aan de herfst omdat ik het gevoel had dat alles dood ging. Nu kan ik genieten van de kleuren en ook al laten de bomen hun blaadjes vallen waardoor een soort troosteloze sfeer ontstaat, het heeft wel iets. De natuur last als het ware een rustpauze in.

Een rustpauze... tja zou ik misschien ook eens vaker kunnen nemen. Ik heb aan mezelf gemerkt dat ik na vrij snel na mijn opleiding alweer bezig was met de vraag: wat zal ik nu eens gaan doen...

Ik was vergeten dat ik ook mocht genieten van dat wat ik had gedaan en had bereikt. Even een moment niets hoeven doen en wat meer in het hier en nu zijn. Fijn dat mijn wandeling in het bos mij hier attent op heeft gemaakt. Heerlijk dat ik vandaag ook een pauze heb ingelast, zal ik zeker vaker doen.

En omdat ik tijdens mijn wandeling een camera bij me had en ook kan genieten van het maken van foto's, hieronder nog wat foto's die ik vandaag heb gemaakt.

Geniet van de foto's, de herfst en van de rustmomenten.

de natuur kan goed (weer)spiegelen

mijn favoriet: wit-gele kamperfoelie
elfenbankjes op een met mos begroeide boomstronk

donderdag 29 september 2011

Zelfhelend vermogen

Zelfhelend of zelfgenezend vermogen. Een kreet die ik vaak alleen in het circuit van de alternatieve geneeskunst tegenkom. Hoezo dan? Is zelfgenezend iets alternatiefs? En wat is er zo alternatief aan een zelfgenezend vermogen? Is alternatief iets vreemds of is het gewoon iets anders dan regulier...?

Iedereen heeft het
Goed om terug te komen op zelfgenezend vermogen. Volgens mij is het niet bijzonder, sterker nog: Ik ben van mening dat iedereen, en dus ook jij, al eens met jouw zelfhelend vermogen te maken heeft gehad.

Ongetwijfeld ben je wel eens gevallen of heb je ergens een wond gehad. Heeft de wond gebloed dan kwam er na verloop van tijd een korst op. Zonder dat jij er iets aan hebt gedaan... Zomaar, uit zichzelf.

Of misschien heb je wel eens iets gebroken en was er sprake van een zwelling of pijn. Door de pijn heb je dan automatisch de betreffende plaats minder gebruikt. Hierdoor was jouw lichaam in staat om herstelwerkzaamheden uit te voeren. En na verloop van tijd nam de pijn en de zwelling af en kon het lichaamsdeel weer belast worden. Ook dit gebeurt zonder dat wij hier een bewuste rol in spelen.

Zo zie je dat zelfhelend of zelfgenezend eigenlijk een heel normale zaak is. Ons lichaam is een mooi iets en uitstekend in staat om met allerlei 'aanslagen' op huid, bot en spieren om te gaan. Ik denk dat we wel eens vergeten dat ons lichaam tot meer in staat is dan we denken. Misschien gunnen we ons de tijd niet meer.

Ook jij hebt het
Ons lichaam voert dagelijks herstelwerk uit. Overdag vragen we soms veel van ons lichaam en niet te vergeten ook onze geest. Bewegen, reageren op vragen, denken, dingen tegelijkertijd doen en s'avonds op de bank televisie kijken. We doen van alles door de dag heen en vergeten wel eens een rustmoment te nemen. 

's Nachts heeft ons lichaam eindelijk de tijd om te herstellen. Gun jezelf ook de tijd om te herstellen en luister naar wat jouw lichaam je vertelt. Spierpijn is bijvoorbeeld een signaal dat je misschien iets te veel van je lichaam hebt gevraagd.


Verminderd zelfgenezend vermogen
Het kan zo zijn dat de herstelwerkzaamheden minder snel verlopen dan jij had verwacht (of gehoopt). Hier kunnen verschillende oorzaken voor zijn. Misschien is het wel zo dat bij jou het genezingsproces trager verloopt dan bij iemand anders. Iedereen is nu eenmaal anders. Ik denk wel dat de wijze waarop je voor jezelf zorgt helpt in de snelheid waarin een beschadiging geneest.

Luister naar je lijf
Iedereen krijgt bepaalde signalen van zijn/haar lichaam. Het is aan jou of je er wel of niet op reageert. Het negeren van signalen kan op termijn leiden tot klachten.

Zorg goed voor je jezelf. Je hebt maar één exemplaar van jezelf, wees er zuinig op!

Geniet van de laatste dagen van september.
Tot de volgende blog,

Astrid


woensdag 21 september 2011

Weerstand

In deze blog iets over weerstand.
Iedereen kent wel een situatie waarbij je in de weerstand 'schiet'. Bij de één zal dat misschien een situatie zijn over onrecht, een macht- of meningsverschil of misschien wel heel iets anders. Hoe een weerstandssituatie wordt ervaren is bij iedereen anders. Ik merk zelf dat ik bij weerstand zowel een psychische als een lichamelijke reactie krijg.

Weerstand voelen
In mijn vak als massagetherapeut krijg ik veelvuldig te maken met weerstand. Ik heb tijdens het geven van een massage soms de indruk dat mensen het lastig vinden om zich te ontspannen. Herkenbaar en tegelijkertijd ook jammer. Gelukkig is het wel zo dat de meeste mensen zich beter kunnen ontspannen gedurende de massage. Je zou kunnen denken dat de weerstand afneemt alhoewel ik het in dit geval liever heb over 'controle loslaten' of 'overgeven'.

Weerstand kom ik eerder tegen bij het masseren van spieren. Het herhalen van een beweging, het geven van druk of het rekken / strekken leidt vaak tot ontspanning van de spier(en). In mijn massage maak ik vaak gebruik van het driemaal herhalen. De eerste keer reageert de spier met aanspanning, de tweede keer wordt de beweging 'herkend' en de derde keer geeft vaak ontspanning.

Spierknoop
Als ik weerstand vergelijk met spanning kan ik een spierknoop beschrijven als een verzamelpunt van spanning. Een spierknoop is vaak voelbaar als een verdikking in de spier. De grote kan variëren van een speldenkop tot een grote erwt en in de beenspier soms zelfs ter grote van een duim. Spierknopen kunnen pijnklachten geven op de plaats van de knoop of op een afgeleide plaats in het lichaam. Zo kan een spierknoop in de schouder pijnklachten in de hand geven.


Oorzaak van spierknopen
Hoe spierknopen ontstaan is verschillend. Zonder enorm wetenschappelijk te doen is het ontstaan veelal een gevolg van overbelasting. Daaronder valt ook het maken van een verkeerde beweging, vallen of een klap.


Een spierknoop en nu?
Spierknopen kunnen op verschillende wijzen behandeld worden. Ik maak gebruik van Thaise acupressuur, dit is een vorm van drukpunt massage. Wanneer een spierknoop te voelen is geef ik druk op dat specifieke punt. De persoon kan op dat moment een scherpe pijn voelen die afneemt naarmate de druk langer vastgehouden wordt. Een spierknoop kan na één behandeling verdwenen zijn maar soms zijn meer behandelingen nodig.
Na het verdwijnen van een spierknoop is de doorstroming in een spier hersteld waardoor de pijnklachten vrijwel gelijk af zullen nemen. Massage is dan ook een prima manier om spierknopen te behandelen.

Veel plezier en zorg goed voor jezelf.

donderdag 25 augustus 2011

Kort iets over bot

In een eerder blog schreef ik iets over spieren. In deze blog iets over een ander onmisbare onderdeel in ons lichaam: bot. Of liever gezegd onze botten want in ons lichaam bevinden zich iets meer dan 200 botten.

Misschien wist je het niet maar onze botten bestaan uit levend weefsel. Een gezond bot vernieuwd zichzelf continu. Het duurt ongeveer 5 jaar en dan heb je eigenlijk weer een nieuw skelet. Botten zijn ook betrokken bij de vorming van bloedcellen, hormonen en worden ze ook gebruikt als opslagplaats voor mineralen.

Bot is hard beenweefsel dat onder andere bestaat uit collageen weefsel en calcium (kalk). De functie van bot is meer dan alleen ons als mens overeind houden. Botten zorgen ook voor bescherming van onze organen en zorgen ervoor dat we ons kunnen bewegen. Zonder botten heeft ons lichaam geen steun en zouden we in elkaar zakken.
Goed voor je botten zorgen is dan ook best belangrijk. Tja hoe doe je dat dan: zorgen voor je botten.

Voeding is één ding. Gezond eten waar onder andere calcium in zit, denk aan peulvruchten, noten, bladgroenten, volkorenbrood zijn prima. Gebruik matig of geen alcohol.
Naast voeding is bewegen een 'must' om je botten in een goede conditie te houden. Beweging geeft een bepaalde belasting van spieren en uiteraard botten aangezien deze beweging mogelijk maken. Deze belasting zorgt ervoor dat de cellen in beweging blijven waardoor de aanvoer van voedingsstoffen gewaarborgd blijft en nieuw bot aangemaakt kan worden.

Bij een botbreuk is het bot beschadigd en moet het kapotte gedeelte zo snel mogelijk hersteld worden. Het is dan ook logisch dat, zodra het maar enigszins mogelijk is, je begint met bewegen. Het transport van de benodigde voedingsstoffen wordt hiermee in gang gezet. Zeker na een breuk is het van belang dat voedingsstoffen snel naar de plaats van de breuk gebracht worden. Bewegen is dan ook noodzakelijk.

Bij beweging hoef je overigens niet gelijk aan (top)sport te gaan doen. Een half uur per dag bewegen levert al een positieve bijdrage.

Wist je trouwens dat bij een Thaise yogamassage zowel de spieren als de botten belast worden door de combinatie van rekkingen, strekkingen en ... druk?

zondag 14 augustus 2011

Opruimen

Vandaag is een dag die uitnodigt om eens lekker op te ruimen. De zooi die al langere tijd, soms jaren, in de kast ligt of, nog erger, ergens in een verhuisdoos ligt die ook nog niet eens open is geweest. Afijn, tijd om dingen uit te zoeken en op te ruimen.
Inmiddels is het een paar dagen later en is de opruimactie even gestaakt. Ik ben behoorlijk opgeschoten. Het valt me op dat opruimen goed is voor van alles en nog wat. Direct zichtbaar natuurlijk de ruimte die ineens weer beschikbaar is. Maar daarnaast merk ik ook dat het mij rust in mijn hoofd geeft. Opruimen geeft mij dan ook op meerdere vlakken ruimte. Ruimte voor andere ideeën maar ook gewoon rust en leegte in positieve zin.

Opruimen - loslaten?
Mmm, nu ik eraan denk zou ik opruimen misschien wel eens als een soort terugkerend ritueel kunnen inlassen. Naast het normale opruimgebeuren extra tijd vrijmaken om dingen op een rijtje te zetten. Zaken die ik als ballast ervaar gewoon lekker weggooien. Wat ik in dit geval zie als een vorm van loslaten.
Hoe simpel kan het zijn om iets wat ik in mijn handen heb gewoon los te laten. En hoe lastig kan het zijn om een gedachte uit mijn hoofd los te laten.

Wat maakt het dat het loslaten van een gedachte zo anders is dan een ding loslaten?
Ben ik gehecht aan een bepaalde gedachte of levert het vasthouden van een bepaalde gedachte mij zoveel op? Vaak moet ik dan tot de conclusie komen dat ik eigenlijk niet weet waarom ik iets niet los kan laten, terwijl het ook nog eens niets oplevert.

Loslaten, als zand bij een ballon
Geen idee maar ik kreeg een paar jaar geleden een idee dat voor mij nog steeds helpt bij het loslaten van vooral negatieve gedachten. Ik heb mezelf in het begin hardop de vraag gesteld: "Levert deze gedachte mij energie op of kost het juist energie?"

Zodra ik me ervan bewust was dat een specifieke gedachte mij energie kostte vertaalde ik de gedachte naar de zak zand die als ballast bij een ballon gebruikt wordt. In de vorm van een zak zand die geleegd wordt kon ik gefaseerd of juist in één keer de hele zak overboord zetten.
Ik heb ervaren dat deze manier van loslaten bij mij heel goed werkt en dat ik het loslaten op een gegeven moment zonder de visualisatie kon doen. Wie weet helpt visualiseren ook bij jou.

donderdag 11 augustus 2011

Onspan de schouders

In deze blog een paar tips om de schouderzone te ontspannen door middel van een aantal simpele eenvoudig uit te voeren oefeningen.

Bij onderstaande oefeningen rek je een aantal spieren die vaak onbewust worden opgetrokken. Duurt een houding waarbij spieren continu onder spanning staan te lang dan kunnen lichamelijke klachten ontstaan. Juist door deze spieren te rekken breng je ontspanning en wordt de doorbloeding bevorderd. Je kunt deze op elk gewenst moment van de dag doen.

Bij alle oefeningen geldt dat deze in een rustig tempo uitgevoerd moeten worden. Herhaal de oefeningen zo vaak als dat jij nodig vindt.

Ik weet het niet
Een prima oefening om de schouders te ontspannen is vergelijkbaar met de beweging die je maakt als je iets niet weet:
Trek de schouders op en hou deze houding een paar tellen vast. Laat daarna de schouders los zodat deze 'naar beneden' vallen.

Kijk links en rechts
Laat de schouders ontspannen hangen. Kijk, zoals de tekst van het kopje al zegt, naar links en vervolgens naar rechts. Hou de kijkhouding naar links en/of rechts steeds een aantal tellen vast voordat je wisselt van kant.

Een iets effectievere aanvulling op de hierboven genoemde oefening is het volgende. Kijk naar links en buig tegelijkertijd je hoofd iets naar beneden (kijk als het ware 'onder je oksel'). Als het goed is voel je nu de spieren aan de zijkant van je nek en schouderzone aanspannen. Hou deze houding een paar tellen vast en wissel van kant.

Kin naar de borst
De achterzijde van de nek kun je rekken door met je kin naar je borst te gaan. Ook hiervoor geldt, even vasthouden en dan langzaam je hoofd weer rechtop brengen.

Tot zover een paar oefeningen.

Heb je (pijn)klachten neem deze dan serieus en reageer. Neem je rust. Houden de (pijn)klachten aan ga dan naar een (huis)arts.

Goed om jezelf te realiseren dat je zelf moet zorgen voor ontspanning. Let op de signalen die je lichaam jou geeft, je hebt maar één lichaam, wees er zuinig op.

zondag 7 augustus 2011

Gespierde taal

In de vorige blog schreef ik over zorgen voor je lichaam. Dat spieren, botten en pezen 'geprikkeld' moeten blijven om in optimale conditie te blijven. Hoe zit dat dan?

Opstopping in de spieren is als een drukke snelweg
Voor mij een zeer eenvoudige manier om te vertellen hoe spieren functioneren maak ik graag een vergelijk met een snelweg. Op een normale weg is de doorstroming van het verkeer prima, vrijwel geen opstoppingen. Als de weg ineens smaller wordt merk je dat het verkeer langzamer rijdt en op sommige plaatsen zelfs volledig tot stilstand komt, er ontstaan opstoppingen.

Vertaal je bovenstaand naar het menselijk lichaam, dan geldt bij normale belasting dat de doorstroming van bloed en andere benodigdheden zonder problemen verloopt. Bij belasting of stress spannen de spieren aan. Dit is heel normaal en leidt vrijwel nooit tot problemen aangezien na spannen ook een fase van ontspannen komt. Wanneer de periode van stress of spanning langere tijd aanhoudt kunnen klachten ontstaan. Zeker als de fase van ontspanning uitblijft. Bij aangespannen spieren verloopt de doorbloeding en daarmee ook de energievoorziening niet optimaal. Daarnaast kunnen afvalstoffen onvoldoende worden afgevoerd.

Even niets
Sta jezelf toe om na een periode van spanning of stress even niets te hoeven. Je lichaam heeft tijd nodig om te herstellen. Afhankelijk van de inspanningsperiode zal de hersteltijd korter of juist langer zijn.

Ontspan, het woord zegt het al: Ont-Spannen... Iedereen ontspant overigens op een andere manier. De één leest een boek, een ander gaat een stuk wandelen of doet iets in de tuin en nog een ander kiest voor een massage. Zoek uit wat bij jou past.

Ik realiseer me steeds meer dat ontspannen ook gewoon even genieten is van wat je met de inspanning hebt bereikt.

donderdag 4 augustus 2011

Zorg voor je lichaam

Goed voor jezelf zorgen
Iedereen weet ongetwijfeld dat dit belangrijk is. Voor de één om gezond te blijven, voor de ander omdat hij/zij allergisch is voor bepaalde stoffen en voor iemand anders om andere redenen.

Zorgen voor je lichaam kan op veel manieren. Twee aspecten die in ieder geval een rol spelen zijn voeding en beweging. Over voeding zal ik later nog een blog schrijven. In deze blog wil ik iets kwijt over beweging.


Wat je niet gebruikt kan verdwijnen
Beweging is noodzakelijk om spieren, botten en pezen in optimale conditie te houden. Denk maar eens aan iemand die een aantal weken met een been in het gips zit. Wanneer het been uit het gips gaat is duidelijk een verschil in beenomtrek zichtbaar. Dat geldt ook voor de kracht en belastbaarheid. Onder andere spiermassa zal weer opgebouwd moeten worden. Pas na enige tijd zal het been weer volledig belastbaar en krachtig zijn.
Bovenstaand is maar één voorbeeld maar je kunt je vast wel voorstellen dat iemand met verlammingsverschijnselen eenzelfde situatie ontstaat. Of iemand in een rolstoel.

Prikkel je lichaam
Ben je in staat om te bewegen dan is het van belang om te blijven bewegen. De spieren, botten en pezen moeten 'geprikkeld' worden zodat de toevoer van energie en zuurstof aan de gang blijft. Energie wordt geleverd door voeding en zuurstof uit de lucht om ons heen. Goede voeding is voeding waar ons lichaam echt iets mee kan maar hierover in een ander blog meer.

Luister naar je lijf
Soms geeft jouw lichaam een prikkel terug. Dat kan op verschillende manieren. Als je in een verkeerde houding zit kun je letterlijk een prikkelend gevoel krijgen. Anders gaan zitten is dan vaak een oplossing.
Wanneer signalen langere tijd genegeerd of wegdrukt worden, kunnen (pijn)klachten ontstaan. In het beginstadium is vaak sprake van een onprettig gevoel maar dit gevoel verdwijnt wanneer je even rust neemt. Later steken allerlei 'onverklaarbare' pijntjes de kop op en blijft het onprettige gevoel aanwezig. Vaak wordt dan een iets andere houding aangenomen waardoor het lijkt of de pijn verdwijnt maar op een gegeven moment kan het onprettige gevoel zich uitbreiden naar andere lichaamsgebieden.

Voel en reageer
Heb je (pijn)klachten luister dan naar je lichaam. Zie je lichaam als een huis waar je goed voor moet zorgen. Onderhoud is preventie.

Neem op tijd je rustmoment en reageer op wat je voelt!