dinsdag 16 oktober 2012

Herfst - schilderen met kleur

Na een heerlijke zomer nu een heel ander tijdperk: de herfst!

Ondanks dat ik niet zo van wind en regen hou vind ik deze tijd van het jaar wel een heel bijzondere tijd. De prachtige kleuren van de bladeren, zeker met de zon soms goudgeel, fantastische roodtinten en sporadisch nog zo her en der wat groene kleuren. 
Ik woon in een mooie bosrijke omgeving en zag tot afgelopen week vooral nog groen in de bomen. Nu, net een weekje later lijkt het wel of een schilder de verfkwast heeft gepakt en flink met geel, rood en oranje in de weer is geweest. Hetzelfde bos maar nu een heel ander gezicht.

En natuurlijk naast de mooie herfstkleuren is de herfst voor mij: paddestoelen!
Vorige week een wandeling gemaakt door de bosrijke omgeving en ik blijf het verrassend vinden hoeveel verschillende paddestoelen - al dan niet verscholen - er te zien zijn. 

Soms onopvallend, klein, geel, bruin, paarsachtige of met een mooie rode hoed. Ik vind ze allemaal mooi om te zien. 

Mijn oma vond paddestoelen heel bijzonder en zei dat het de huisjes waren van kabouters. Zij vond de boeken van Rien Poortvliet en dan vooral de tekeningen geweldig. Als ik nu door een bos loop en een paddestoel zie moet ik weer aan haar denken en wordt ik van binnen helemaal blij. Of kabouters echt bestaan? Geen idee, maar het idee alleen vind ik al leuk. Wie kijkt dan naar wie...

Tijdens de wandeling nog een blij moment meegemaakt. Lopend op een bospad heel in de verte ... nee, het lijken wel ... ja, joh het zijn er echt twee. Goh, dat is echt heel mooi. 
Langs het pad twee bruine slanke hertjes. Fantastisch! Heel stil dichterbij gelopen en ja hoor tot ongeveer een meter of twintig lieten de dieren zich benaderen. Om vervolgens met sierlijke sprongen in het bos te verdwijnen. Super! Weer zo'n moment waarvan ik enorm heb genoten.


Bovenstaand zie je de foto die ik genomen heb en als je heel goed kijkt zie je misschien links net boven het midden één ree staan. Lastig om te zien maar wie weet vind jij het beestje ook wel.

Voor mij toch steeds weer een feestje om te ervaren dat ik heel erg blij wordt van dit soort kleine momentjes. De natuur heeft toch echt steeds iets verrassends in petto. En ondanks dat de blaadjes afvallen en de bomen straks kaal zijn... als je heel goed kijkt zie je dat de natuur zich alweer opmaakt voor een nieuw seizoen. Nu eerst een rustperiode en dan straks in de lente weer nieuwe leven.

Ik ben er klaar voor en geniet nu van de mooie kleuren, de paddestoelen en tja alles wat zich onverhoopt laat zien.

Fijne wandelingen gewenst
Sta eens stil en kijk om je heen. Wie weet wat jij allemaal ziet.

Misschien wel ...
Astrid


woensdag 3 oktober 2012

Buitengewoon leven

De herfst, heerlijk lekker uitwaaien, mooie kleuren, schoppen tegen bladeren, regen, wind. Ik vind de herfst minder leuk en tegelijkertijd ook wel heel mooi. Zeker als de bomen gaan verkleuren en als ik door het bos loop en overal van die rood-witte hoedjes zie; de vliegenzwammen en nog veel meer andere paddestoelen.

Bij paddestoelen denk ik vaak terug aan mijn oma. Zij was altijd heel erg gecharmeerd van kabouters, vooral uit de boeken van Rien Poortvliet. De tekeningen bij de verhalen maken mij blij en stralen voor mij een liefde voor de natuur uit.

Misschien wel door haar dat ik me met de bijzondere details in de natuur ben gaan bezighouden. Gewoon met m'n neus op de grond liggen om de onderkant van een paddestoel te bekijken. Of juist op een centimeter boven net dat vreemde beestje kruipen om nog beter te zien wat het nu voor beest is.

En heel grappig vind ik, het lijkt alsof in de natuur alles zo vanzelf gaat. Of alles zijn eigen plaats heeft en gewoon weet wat zijn / haar taak is.

Kijk alleen maar naar de bomen: in het najaar verkleuren de blaadjes in de meest mooie tinten. Dan vallen de blaadjes af en lijkt het alsof een boom dood gaat.
Als je heel goed kijkt en je neus wat dichter bij een tak durft te houden zie je al dat zich heel kleine knopjes hebben gevormd: nieuw leven!

Terug naar waar ik mijn blog over begon. Over de herfst en lekker uitwaaien en schoppen tegen bladeren. Op het moment dat ik deze blog schrijf regent het een beetje. Het waait echter al een paar dagen en ik zie de bladeren langzaam verkleuren. Soms zelfs nog voordat ze verkleurd zijn zijn de bladeren al afgevallen. Onze tuin ligt bedekt met een laag blad en geeft een beetje rommelig aanzicht. Je begrijpt vast dat ik in de tuin minder snel tegen de bladeren zal schoppen, tja er staan toch planten ...

Wij wonen redelijk dicht bij de Veluwe. En naast heide - die nu overigens fantastisch in bloei staat - bestaat de Veluwe ook nog eens uit: ja, juist ... veel bomen en dus ... ook heel veel blad. Ik vind het heerlijk om straks door de dikke laag bladeren te lopen. En dan natuurlijk wel schoppen tegen al dat blad dat er ligt. Even lekker 'kind' zijn en doodgewoon genieten en gedachteloos de blaadjes omhoog schoppen. Heerlijk gewoon buiten leven.

Tegen bladeren schoppen of misschien moet ik wel gewoon zeggen dat het in de natuur zijn en verder nergens aan denken voor mij heel goed is geweest. Bomen geven geen commentaar of kritiek als je eens van het pad afgaat. Planten groeien daar waar ze toevallig opkomen. De natuur oordeelt niet en leeft gewoon.

Misschien kunnen wij, mensen, 
een voorbeeld aan de natuur nemen en buitengewoon gaan leven!