donderdag 30 mei 2013

Vertrouwen

Een bijzonder iets, vertrouwen. Een kostbaar iets ook omdat vertrouwen niet zomaar aanwezig is. In de meeste gevallen moet je dit 'verdienen'. Iemand moet bewijzen dat zijn handelen, doen of spreken naar waarheid is. Oja, en die waarheid moet gelijk zijn aan jouw waarheid. Vertrouwen. Het heeft vaak veel tijd nodig voordat je iemand vertrouwt. Ha, en gebeurt er iets waarmee het ontstane vertrouwen wordt geschaad... pfff dan is de breuk bijna niet meer te herstellen.

Herkenbaar? Bij mij wel.
En naarmate ik ouder wordt heb ik het gevoel dat mijn vertrouwen meer toeneemt. Misschien dat mijn eigen ontwikkeling een rol speelt. Zou het te maken hebben met het grotere zelfvertrouwen? Ik vermoed dat de basis van 'een ander vertrouwen' vooral met mijzelf te maken heeft. Hoe meer ik op mezelf vertrouw, hoe beter ik aan kan voelen wat de intentie van een ander is. Logisch? Volgens mij wel.

Een baby die geboren is en huilt kan erop vertrouwen dat hij/zij te eten krijgt. In het opgroei proces heeft de wijze van opvoeding invloed op vertrouwen. In welke mate is vertrouwen aanwezig. Kun je bij ouders, familie terecht met vragen/problemen. De basis en hoeveelheid vertrouwen wordt beïnvloed door nabije omgeving als gezin en familie en natuurlijk door vrienden, school en alles waar een kind mee te maken krijgt.

Fundament
Zie het als een huis bouwen. Het fundament van ieder huis [vertrouwen] moet sterk zijn anders bestaat de kans op instorten.
Kijk ik naar mijn leven, dan weet ik dat ik situaties heb meegemaakt waarin het vertrouwen behoorlijk beschadigd is. Ik ken zeker periodes waarin ik niemand meer vertrouwde, zelfs van mezelf wist ik niet zeker hoe het zat met vertrouwen. Tja en probeer dan maar het vertrouwen van jezelf terug te krijgen... Op werkgebied kun je door veel kennis vertrouwen winnen van collega's. Bij vrienden door dat wat 'in vertrouwen' is gezegd ook zo te behandelen. Maar hoe win je het vertrouwen in jezelf terug?

Zelfvertrouwen is jezelf vertrouwen
Een relatief simpel begin zou een eerste indruk van iets kunnen zijn... het gevoel dat je krijgt zodra je iemand of iets ziet. Het onderbuik gevoel dat je krijgt wanneer zich een situatie voordoet. En ga zo maar door. Noem het intuïtie of wat dan ook en je zult misschien ook wel ervaren dat dit gevoel er altijd is. Ik heb dat gevoel heel vaak weggeduwd en geluisterd naar mijn gedachten. De laatste jaren luister ik meer naar dat onderbuik gevoel en doe ik er meer mee. Ik ervaar dit als meer reageren vanuit wie ik werkelijk ben, het voelt vertrouwd.

Zelfvertrouwen en balans
Vertrouwen in mezelf geeft mij het gevoel dat ik in balans ben. Ik kan en durf erop te vertrouwen dat wat ik doe goed is. Ik doe geen dingen omdat een ander dat van mij wil of dat ik denk dat de ander een bepaalde handeling of actie van mij verwacht. (Ja, misschien moet je die laatste zin twee keer lezen om te begrijpen wat ik bedoel...) Naarmate ik beter in balans ben lijkt het ook bijna of ik kan voelen wat de intentie van een ander is. Het voelt soms of de achterliggende gedachte van de ander niet in overeenstemming is met de actie of taal die gesproken wordt. De balans is anders en dat voelt vreemd.

Ik merk ook dat wanneer ik in balans ben, ik goed en stevig sta. Ik ben in evenwicht en dat wat ik zeg, doe of uitspreek komt in alle eerlijkheid uit mijn hart. Ik voel dat wat ik zeg in overeenstemming is met wat ik doe en hoef geen moeite te doen. Vanzelfsprekendheid en evenwicht zijn woorden die me ook nog te binnen schieten.

Een pad met hobbels
Klinkt goed dat balansverhaal zul je wellicht hebben. Geen idee wat jij denkt of voelt. Misschien herken je het verhaal wel en ervaar jij hetzelfde.

Ik ervaar overigens dat mijn 'in balans zijn' steeds wijzigt, het is een momentopname die iedere keer veranderd. Het is alsof ik over een pad loop en op  het moment dat ik enige vorm van herkenning heb er een hobbel, kuil of obstakel in de weg zit. De balans is voor mij nog lang geen logisch en stabiel iets. Allerlei zaken, mensen of situaties vragen aandacht en doen een beroep op mijn vertrouwen. Deze dingen horen er nu éénmaal bij en maken mijn leven interessant, boeiend en leerzaam.

Vertrouwen op dat wat komt vind ik vaak lastig maar als er iemand is waar ik op kan, mag en durf te vertrouwen is het mezelf.

Veel plezier en vertrouw op jezelf.
Astrid

Als ik mezelf namelijk niet zou vertrouwen, wie doet het dan wel?

woensdag 8 mei 2013

Ont-Spanje

De tekst van de titel van deze blog kwam ik lang geleden tegen en is op de één of andere manier blijven hangen. Een goede vondst met een land waar ik het enorm naar m'n zin heb en waar ik daadwerkelijk kan ontspannen. Maar ja, hoe zit dat nu met ontspannen? Wat is dat dan en wanneer weet je dan dat je ontspant...

Enige tijd terug zijn wij - mijn man en ik - een kleine week naar Spanje geweest. Zuid-Spanje, Andalusia om precies te zijn. Een paar dagen bij familie en een paar dagen bij vrienden. Twee totaal verschillende werelden in een relatief klein gebied van Spanje. Het familiebezoek vlak bij een drukke, bijzonder dure stad waar de designer winkels je proberen te verleiden geld uit te geven. En ons bezoek afsluiten bij vrienden in een huis in een bergachtige omgeving.

Beide leuk, niet te vergelijken en geheel anders. Voor mij is zo'n kort bezoekje lekker en geeft het ook nog eens een heleboel ontspanning. De eerste dag vaak nog even de drukte van het normale leven van me afzetten en daarna vooral genieten.

En ook al is een familiebezoek anders dan dat je met z'n tweeën bent of met vrienden, ik merk dat vooral de omgeving, de sfeer en het klimaat bij mij een extra bijdrage levert aan mijn ontspanning.

Ontspanning
Voor mij is ontspanning niets hoeven. Gewoon lekker doen wat ik wil en waar ik op dat moment zin in heb. Lichamelijk en geestelijk bijtanken en energie opdoen. Alleen de zon geeft mij al veel energie. Ik bedoel dan niet het 'bakken in de zon' want daar vind ik weinig aan. Nee, dan vind ik het leuker om lekker te wandelen, golfen of in een omgeving rondkijken.

Voor ontspanning hoef ik overigens niet persé weg te gaan. Op iedere plek kan ik wel een moment of ruimte vinden om te ontspannen. Soms alleen lichamelijk, bijvoorbeeld door eerst (een deel van) mijn lichaam aan te spannen en daarna deze spanning los te laten. Lekker om de energie te voelen stromen. En geestelijke ontspanning bereik ik door met regelmaat te mediteren. Niets zweverigs maar voor mij vooral contact maken. Contact maken met wie ik ben, wat ik voel en terug naar mijn basis.

Opladen en bijtanken
Als ik heel moe ben heb ik wel eens de neiging om eventjes te slapen. Sinds ik aan yoga doe ben ik echter van mening dat ik beter kan mediteren. En nee, dat hoeft geen uren te zijn, vaak is 10 minuten al voldoende. Even terug naar jezelf en contact maken met je innerlijke bron. Voor mij werkt mediteren beter dan slapen.
Mediteren is voor mij een fijne combinatie van uitrusten, ontspannen en opladen. Na een meditatie voel ik mezelf weer herboren en vitaal.

Leuk voor later
In Spanje heb ik overigens ook heerlijk in de ochtend buiten mijn yoga oefeningen gedaan. En wat is nu mooier dan yoga doen in de buitenlucht? Heerlijk op een terras, in de zon, onder een paar olijfbomen en uitzicht op een groene vallei.
Dat was echt ultieme ontspanning.