woensdag 2 oktober 2013

Over vakantie en bezinning

Oktober is begonnen. De meesten hebben de vakantie inmiddels al achter de rug. En, eerlijk gezegd, ik verlang terug naar de vakantie. Heerlijk warm, een veel meer relaxed dagritme en zo kan ik nog wel even doorgaan.
Een idee van ons vakantiediner
Maar goed, terug naar nu. Klagen over het weer en dat wat is geweest heeft geen enkele zin. En trouwens, het is nu natuurlijk nog steeds fantastisch weer.

Vakantie - tijd en ruimte voor bezinning
Voor mij heeft de afgelopen vakantie naast lekker genieten en ontspannen ook geleid tot het doorhakken van allerlei knopen. Over de details kan ik in deze blog nog geen uitspraken doen. Fijn om wederom te ervaren dat met het nemen van tijd voor mezelf en het even niets hoeven dingen naar boven borrelen die even weg waren. Het lijkt haast wel of er letterlijk ruimte in mijn hoofd is gekomen waardoor oudere thema's en vraagstukken naar boven konden borrelen.

Waar ik wel iets over wil melden is dat de individuele yogalessen goed zijn ontvangen. Ik heb een aantal maal de vraag gekregen of ik met yoga groepsles ga starten. Ja dat is praktisch gezien nog even iets te vroeg. Ik bedoel, een ruimte huren voor yogalessen is best prijzig en voor nu nog geen optie.

Ik ga wel door met de individuele yogalessen. Hierover binnenkort via mijn nieuwsbrief en op de website meer informatie.

Simpel of gewoon voldoende?
Iets wat wij tijdens onze vakantie wederom hebben ervaren is genieten van eenvoud. Hoe heerlijk het was om in een tent te bivakkeren, te slapen op een luchtbed en eten te bereiden op een barbecue en een klein gaspitje.
Kijk ik dan in huis eens om me heen naar alles wat daar staat dan vraag ik me wel eens af hoe het zou zijn als we minder materie hebben. Heb je nu echt ... (vul maar iets in) nodig of is het alleen voor de heb?
Haha en dan denk ik nu ook ineens terug aan een vakantie die ik ook wel eens heb gedaan. Naar een all-inclusive hotel. Geweldig uitvinding! Vooral als ik me de diners nog herinner. Mensen die staan te dringen om naar binnen te mogen. Borden die compleet afgeladen zijn. Borden vol die ook weer afgevoerd zijn omdat het teveel is, niet lekker is of weet ik veel wat... Wat een verspilling of heeft dit te maken met mentaliteit... ?

Bewustheid en verantwoording
Misschien goed dat we nu te maken hebben met een crisis. Los van de ellende die dit overigens bij een aantal mensen teweeg brengt. Ik hoop dat de maatschappij waarin we nu leven ons bewust(er) maakt van wat we nu daadwerkelijk nodig hebben. Ik heb in ieder geval ervaren dat een beetje minder materie prima kan. Overigens realiseer ik me ook heel goed dat er mensen zijn die nu wel heel veel minder hebben waardoor men in de problemen is gekomen. Omstandigheden die ik niemand toewens.

Crisis of niet, mijn indruk is dat mensen zich inmiddels heel goed realiseren dat vanzelfsprekendheden geen stand houden. Wat vroeger als heel normaal gezien werd is nu maar afwachten. Ik merk een soort dubbel gevoel dat ontstaat, enerzijds het individuele belang (als ik het maar goed heb) en anderzijds het met z'n allen ervoor willen gaan, samenwerken. Ik ben zelf een groot voorstander van het laatste.

Samen maakt geven en ontvangen mogelijk

Ik stem voor samen. En jij?

tot een volgende blog,
Astrid

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen