dinsdag 24 december 2013

Mijn tempel

Misschien vraag je je door de titel af of ik ineens een bepaalde religie aanhang. Ha, misschien denk je zelfs wel dat ik een beetje doorgeslagen ben... Maar nee, ik ben bij mijn volle verstand terwijl ik deze blog schrijf. Alhoewel er ongetwijfeld mensen zullen zijn die zeggen "wanneer ben je bij je volle verstand en wie bepaalt dat nu eigenlijk" Afijn dat is een heel andere discussie.

Onderstaand een tempel die wij tijdens ons bezoek aan Thailand hebben bezocht. Een tempel die op mij wel indruk heeft gemaakt. De witte tempel of sneeuwtempel wordt deze genoemd. Met een verhaal over hemel en aarde en keuzes die je kunt maken. Aan deze tempel wordt nog steeds gewerkt, eerst de witte basis dan mooi maken met mozaiek steentjes en van binnen met bladgoud. Pfff bizar en mooi tegelijkertijd.
Sneeuwtempel Thailand - foto: Astrid van der Does 2008
In deze blog heb ik het over 'mijn tempel'. Stel dat ik mijn eigen tempel zou hebben. Hoe zou die tempel er dan uit kunnen zien? Groot of juist heel klein. Is mijn tempel van hout, steen of misschien wel helemaal van goud. Ik kan van alles bedenken maar ik bepaal hoe mijn tempel eruit ziet. Ik mag zelfs kiezen waar ik mijn tempel neerzet.

Eén ding is zeker: Mijn tempel is mijn heiligdom!

Iets wat bestempeld is als heiligdom is kostbaar en eigenlijk hoor je daar zuinig op te zijn en goed mee om te gaan. Hoe raar dat ik dat in mijn leven vaak vergeet. Dan wordt ik door een gebeurtenis of ander gek iets ineens weer herinnerd aan de kostbaarheid van mijn tempel.

Ik ben mijn eigen tempel! 
Als ik onvoldoende voor mezelf zorg wordt ik ziek. Negeer ik de signalen die mijn lichaam of geest afgeeft dan volgen andere signalen, net zolang totdat ik wel moet luisteren. Hoe langer ik de verschillende signalen heb genegeerd hoe kostbaarder het herstel kan zijn. In tijd, ongemak, soms geld enzovoort. Logisch toch, als je een kleine lekkage hebt in is het ook beter om gelijk actie te ondernemen. Wanneer je niets doet aan een kleine lekkage loop je het risico dat je bijvoorbeeld dak moet vervangen.

Naarmate een tempel langer staat zul je af en toe echt moeten werken aan de oorzaak van een probleem. Een nieuw likje verf ziet er ogenschijnlijk mooi uit maar als onder de verf het hout aan het rotte is heb je op termijn kans op een groter probleem. Zo heb ik bij mezelf ervaren dat oude gebeurtenissen nog onvoldoende verwerkt waren en steeds bepaalde emoties opleverden. Vaak lastig omdat deze emoties op onverwachte momenten naar boven kwamen. Door constructief met deze oude emoties aan de slag te gaan is het verwerkingsproces alsnog afgerond.

Door te werken aan mezelf krijg ik steeds meer inzicht en ben ik me beter bewust van oorzaak en gevolg van acties en bijbehorende effecten op mijn lichaam en geest. Eigenlijk ook best grappig dat ik mijn eigen tempel ben. Vanaf nu beloof ik dan om goed voor mezelf te zorgen. Uiteindelijk weet ik toch wat het best voor mij is...

Ik wens een ieder dan ook het allerbeste voor zijn / haar tempel

Astrid

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen